Imieniny: Seweryny, Maksyma, Salomei

Wydarzenia: Światowy Dzień Obturacyjnej Choroby Płuc

Trzydziesta Trzecia Niedziela zwykła

Patriotyzm

jak zginął grot fot. IPN

Okoliczności śmierci generała Stefana Roweckiego będą tematem nowego cyklu spotkań Klubu Historycznego im. „Grota”.

 

Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Krakowie zaprasza na spotkanie, którego tematem będą Okoliczności śmierci generała Stefana Roweckiego "Grota". Klub reaktywuje swoją działalność po dłuższej przerwie i zacznie od przypomnienia sylwetki swojego patrona. Prelegentem będzie dr Witold Pronobis, polski historyk od lat mieszkający w Berlinie, autor wydanej w 2014 r. książki Generał Grot. Kulisy zdrady i śmierci. Będzie to więc rzadka okazja posłuchać o jego najnowszych ustaleniach, dotyczących śmierci gen. Roweckiego.

Wykład odbędzie się 8 marca o godz. 18.00 w "Przystanku Historia" przy ul. Dunajewskiego 8.

*  *  *

Stefan Paweł Rowecki ps. Grot (1895–1944), legionista, generał dywizji WP, Dowódca AK. Urodzony w Piotrowie Trybunalskim. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. We IX 1939 dowodził Warszawską Brygadą Pancerno-Motorową, 18-20 IX walczył pod Tomaszowem Lubelskim. Uniknął niemieckiej niewoli i przedostał się do Warszawy, angażując się w pracę konspiracyjną. W X 1939 został mianowany zastępcą Komendanta Głównego i szefem sztabu Służby Zwycięstwu Polski. Od I 1940 komendant Obszaru Warszawa Związku Walki Zbrojnej, a faktycznie całego obszaru okupacji niemieckiej. Wiosną 1940 r. utworzył Związek Odwetu (przekształcony w XI 1942 w „Kedyw” - Kierownictwo Dywersji). Współtworzył zasady i metody działania propagandy, kierował organizacją łączności i wywiadu oraz przygotowywał plany powstania powszechnego.  Awansowany do stopnia generała brygady przez Naczelnego Wodza gen. Sikorskiego, w  VI 1940 został Komendantem Głównym ZWZ. Pod koniec 1941 polecił zorganizować „Wachlarz” – specjalną strukturę do prowadzenia dywersji na zapleczu frontu wschodniego. Przeorganizował ZWZ w AK. Doprowadził do scalenia z nią większości wojskowych struktur konspiracyjnych. 30 VI 1943 został przez zdrajców wydany w ręce gestapo i aresztowany. Przewieziony do centrali gestapo w Berlinie, a później osadzony w  więzieniu Zellenbau w obozie Sachsenhausen.  Zamordowany tam  w  VIII 1944, po wybuchu powstania warszawskiego. Odznaczony m.in.: Orderem Orła Białego, Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari, Orderem Odrodzenia Polski, Krzyżem Niepodległości z Mieczami.

Oceń treść:
;