Imieniny: Wiktora, Cezarego

Wydarzenia: Światowy Dzień Powolności

Życie

Od obrony życia do dołączenia do Kościoła – przywódcy ruchu pro-life w USA

kobieta w ciąży fot. pixabay.com

Amerykański ruch w obronie życia to miliony zaangażowanych osób, liczne grupy i inicjatywy. Wielu przywódców tego przedsięwzięcia, angażując się na rzecz nienarodzonych, odnalazło także drogę do Kościoła katolickiego. Dziś zaznaczają, że wiara i obrona nienarodzonych są nierozłączne.

 

Lila Rose stoi na czele organizacji Live Action, znanej z produkowania video, w których demaskowane są działania przemysłu aborcyjnego. Ich filmy docierają do milionów osób każdego miesiąca. Lila już jako dziewięcioletnia dziewczynka zetknęła się z książką opowiadająca o skutkach aborcji i doszła do przekonania, że jest to zbrodnia. Na studiach zaangażowała się w grupę pro-life – tam też zetknęła się z katolikami. Po przestudiowaniu [wiary katolickiej] zrozumiałam, czym jest Eucharystia i odkryłam, że to jest właśnie Kościół, który Chrystus założył dwa tysiące lat temu – mówi działaczka. – Czułam mocne pragnienie: „Przyjmijcie mnie. Przyjmijcie mnie jak najszybciej”. To pragnienie spełniło się w 2009 r.

Historia Kristan Hawkings była podobna. Ona także jako studentka zaczęła działalność na rzecz obrony życia, zakładając organizację. Potrzebowała wsparcia na rozwój działalności i tymi, którzy ją dostrzegli, byli właśnie katolicy. Kwestia poszanowania życia była bowiem dla nich ważna. „Myślę, że historia mojego nawrócenia jest prosta – mówi Kristan. – Polegała na spotkaniu innych przywódców katolickich wewnątrz ruchu, rozmowie z pracownikami […] i po prostu usłyszeniu prawdy o wierze”. Podkreśla, że do wiary doprowadził ją ruch dla życia. Dzisiaj prowadzi zespół działający dla 1400 studenckich grup pro-life.

Z kolei Marjorie Dannenfelser dołączyła do Kościoła niedługo po tym, jak zrozumiała wagę obrony życia. Wcześniej była zwolenniczką aborcji. „Myślałam, że jest to naprawdę słuszne, ale moje postawa była taka płytka… w zasadzie ograniczała się do sloganu «moje ciało, mój wybór»” – wspomina. Bardzo angażowała się w dyskusje i, jak sama przyznaje, przegrała – ta porażka stała się jednak jej „największym życiowym osiągnięciem”. Dzisiaj stoi na czele największej społecznej organizacji dla życia, zrzeszającej ponad 900 tys. Amerykanów.

Źródło:
;